نقد تعاریف نظری از زاویه‌ی «شدن» و «تغییر»، موضوع بدیعی است که منطق‌دانان مسلمان به‌ندرت به آن پرداخته‌اند؛ افرادی هم که این مقوله برای‌شان حائز اهمیت بوده است، منطق جدید را جایگزین منطق صوری کرده و از تاسیس پایگاه جدید عاجز مانده‌اند. دیدگاهی که در این‌جا بدان خواهیم پرداخت، با نقدهای مشهور، تمایزهای بارز و مشخصی دارد. در این دیدگاه، به ترکیب و تغییر و حرکت اشیاء توجه ویژه‌ای بذل شده است؛ این توجه لازمه‌ی دستیابی به تعریف کاربردی است تا بتوان متغیرهای عینی هر پدیده‌ای را از حیث «درون» و «بیرون» و «نسبت» بین آن‌ها شناسایی کرد.