انسان ذاتاً به‌گونه‌ای آفریده شده است که در هر شرایطی، کم یا زیاد به رزق نیاز دارد. گرچه این حقیقت آن‌قدر آشکار است که نیاز به اثبات ندارد، در اهمیت و ناگزیری از آن همین بس که حتی در روز قیامت و در گیرودار حساب و کتاب اعمال، گرسنه می‌‌شوند و غذا نیاز دارند. اما این نان، تنها در قیامت است که بدون ارادۀ انسان و به رایگان در اختیار او گذاشته می‌‌شود. سنت الهی چنین قرار یافته است که در این دنیا، رزق انسان، نه به سادگی و بی‌دردسر، که با تلاش و برنامه‌ریزی و چاره‌جویی به چنگ بیاید.

در حقیقت همین ویژگی رزق است که اقتصاد را به‌عنوان یک دانش و مهارت برای ایجاد زندگی مادی بهتر، ضروری می‌سازد و ایجاد می‌کند. بسیاری از مردم ممکن است اطلاعات چندانی دربارۀ اقتصاد به معنای مصطلح آن نداشته باشند، اما همۀ آنها به‌خوبی مفهوم رزق و جایگاه و اهمیت آن را درک می‌کنند؛ حتی اگر چیزی از قواعد و سنت‌های جاری در آن و روش‌های بهبود روزی‌‌شان ندانند یا توانای بر این کار نباشند.