موضوع شناسی به معنای شناخت ماهیت یک چیز است. ماهیت مقدس موضوعی کلامی است که به دلیل عدم تبیین دقیق آن، فقه و حقوق را با چالشی از جنس ابهام مواجهه کرده است. واژه مقدس در لغت به دو معنای برکت و پاک و مطهر بودن استعمال شده است. در تعریف مقدس می توان گفت: هر آنچه که با واسطه یا بی واسطه ارتباط خاص و ویژه ای با امر قدسی داشته باشد. این تعریف مشتمل می شود بر همه ملائک و انبیاء و جانشینان آنان و مکان ها، زمان ها و مناسکی که برای ذکر و یاد خداوند وضع شده اند و همچنین شامل متعلقات امور مقدس نیز می شود مثل تربت سید الشهدا(ع) و ضریح و حرم مطهر ائمه(ع). منشا الهی داشتن، همسویی و وحدت، مطلق بودن و نقدناپذیری از مهمترین ویژگی های امور مقدس به شمار می روند. امور مقدس از مقولات تشکیکی بوده و همه به یک میزان با منشا قداست در ازتباط نیستند. با توجه به میزان قرابتی که با امر قدسی دارند احکام آنها نیز متفاوت است. مقدسات باتوجه به انواعی که دارند در فقه موضوع برای وجوب احترام و تعظیم، حرمت هتک و توهین، ارتداد، وجوب ازاله نجاست و حرمت استخفاف قرار می گیرند.